Zo werd mijn nieuwe borst toch echt van mij
We krijgen veel reacties op onze verhalen. En dat levert weer nieuwe verhalen op. Dit is het verhaal van Eugenie, 61 jaar. Ze woont in Amerika, waar controles, onderzoeken, behandelingen en vergoedingen net even anders gaan dan in Nederland.
Sinds 1992 woon ik in de VS. Hier krijg je vanaf je 40e elk jaar een 3D-mammogram: een soort APK die de huisarts voor je inplant. Omdat ik vanaf mijn 35ste steeds cystes in mijn linkerborst had, kreeg ik mijn jaarlijkse mammogram al voor mijn 40e. Vorig jaar in februari 2025 voelde ik iets hards bij mijn linkertepel. Mijn huisarts maakte meteen een afspraak voor mijn jaarlijkse mammogram én een echo voor 2 weken daarna. Uit de naaldbiopsie die ik ook kreeg, bleek dat ik ADH (Atypical Ductal Hyperplasia) had. Ik kreeg een MRI om te bepalen hoe groot het precies was. De uitkomst was een eyeopener: ik had DCIS ER+, graad 1-2 en het was maar liefst 6 cm! Dat dat in eerdere onderzoeken niet was ontdekt, komt door mijn dichte borstweefsel.
Wat moet, dat moet
Ik vond het een enorme klap. Ik was nooit ziek, leefde gezond, deed veel aan sport, was niet erfelijk belast. En nu moest mijn linkerborst er toch af. Maar ik ben en blijf een optimist, dus ik zei steeds tegen mezelf: Wat moet, dat moet! Ik mocht ervoor kiezen om de andere ook weg te laten halen, maar ik wilde graag een borst houden die wèl gevoel heeft. In september 2025 werd mijn linkerborst verwijderd en kreeg ik een expander. Die mocht er in december uit, toen er een siliconen implantaat werd ingebracht.
Nederlands design
Een tepeltatoeage wilde ik niet. Ik ging voor een joekel van een tatoeage over mijn hele gereconstrueerde borst. Op die manier werd die nieuwe borst toch weer echt van mij. Omdat ik een typisch Nederlands design wilde, hebben mijn tatoeage-artiest en ik samen dit Delfts blauwe ontwerp gemaakt. Mijn tatoeage is in juni 2026 gezet. Vroeger had ik nooit iets met tatoeages, dit was mijn bold move. En ik ben er nog steeds superblij mee. Mijn tatoeage is helemaal vergoed via de regionale non-profitorganisatie Ink4pink.
Alleen maar vrouwen
Elke 6 maanden word ik gecontroleerd: ik krijg afwisselend een mammogram en een MRI. Een nadeel is wel dat ik vijf jaar lang een aromataseremmer moet slikken. Maar op wat haaruitval na heb ik daar na een jaar nog geen bijwerkingen van. Mijn ervaring in de VS was geweldig. Alle specialisten, ook die in de OK, waren vrouwen. Dat vind ik uniek. Ja, zorg is hier duur. De eigen bijdrage ligt hier vele malen hoger dan in Nederland. Maar daar staat tegenover dat er geen wachtlijsten zijn en de kwaliteit is echt superb!




